Binding

Binding

Het is weer bijna 5 mei. Twee jaar geleden kondigde Balkenende aan dat Bevrijdingsdag voortaan de Dag van de Binding zou zijn.
Klinkt mooi. Maar wat bedoelde hij?
Hij bedoelde verbinding, een gevoel van verbondenheid tussen autochtone en allochtone Nederlanders.
Dag van de Eenheid zou duidelijker zijn. Maar ach, what’s in a name?
Belangrijker is: hoe voorkomen we dat dit de zoveelste loze kreet wordt? ’Fatsoen moet je doen’ was ooit ook zo’n Balkenende-slogan. Maar verder dan woorden is het nooit gekomen.

Dit keer gaan we het dus anders doen.
Om te beginnen gaan we het defilé in Wageningen verder moderniseren:
Geen wankelende oud-strijders meer, maar enthousiaste jonge mensen, recht van lijf en leden, allochtoon en autochtoon.
Nederlanders gehuld in burka en djellaba, en Marokkanen in Zeeuwse klederdracht, eendrachtig marcherend op ‘De paden op, de lanen in’.
En ’s avonds geen Bevrijdingsvuren meer, maar massale eetfeesten op Dam, Spui en Coolsingel, voor alle rangen, standen en rassen. De koningin schenkt karnemelk en Turkse thee, de kroonprins serveert couscous en Jan-in-de-zak.
Aan de huizen wapperen Marokkaanse, Turkse, Nederlandse en Surinaamse vlaggen.
In het hele land zijn Bindingsfeesten: zaklopende Afghanen, buikdansende Groningers, koekhappende Irakezen, en ter afsluiting een optreden van Ali en Rikkert.

Premier Balkenende richt zich via de tv tot het hele volk. Hij spreekt afwisselend Arabisch, Berbers, Turks, Papiamento en Balkenenderlands:
’Tistuukso dat wur mettelkaar iets van moete make. ‘t Kaapnet wil met dees dag een voorbeeld stelle. Tmag uitdrukkuk níet zo zijn dat wekaar niet meer zien staan. En zeek niet dat wekaar niet meer zien zitte. We leven met snallen in één land!
Waat om gaat is dat, zeker op de Dag van de Binding, allochtone en autochtone Needlanders samen met snallen hard werken aan onze eeknummie.
‘t Kaapnet wil dan ook laten zien dat het haar seerjeus is: voortaan heeft heel Needland op 5 mei weer vrij!’


Loes Gouweloos