Ze

De Rijdende Rechter, 21 november 2012:
Meneer Keur klaagt de gemeente Beverwijk aan. In een vliegende storm (Code Oranje) is hij tegen een omgewaaide boom aangereden. Gelukkig heeft hij geen schrammetje opgelopen, laat staan dat hij is verongelukt. Maar hij is wel zeer verongelijkt. De schade aan zijn auto is weliswaar keurig vergoed door de verzekering, maar hij moet € 200 euro betalen: het eigen risico - waarvoor hij zelf heeft gekozen.
De gemeente moet hem dat bedrag betalen, vindt meneer Keur. Want het was hun boom waar hij tegenaan is gereden. 'Ze' moeten dus betalen.
Niet alleen wil meneer Keur zijn geld terug, hij is ook hevig verontwaardigd. 'Ze' nemen hem niet serieus, ‘ze’ zijn asociaal, 'ze' zijn verantwoordelijk voor hun burgers, 'ze' moeten voor hem zorgen.

Pech? Een ongeluk? Force majeure?
Nee hoor. Voor elke tegenvaller is een schuldige. En dat zijn 'ze'. We zijn het nooit zelf, het is geen pech, het is altijd een hogere instantie. 'Ze'.

Hoe komt dat?
Hebben 'ze' ons zo veel gepamperd dat we niet eens meer denken aan eigen verantwoordelijkheid, niet meer geloven in tegenvallers en domme pech waaraan niemand iets kan doen?
Zijn we zo ingekapseld in sociale en andere zekerheden dat we het noodlot niet meer onder ogen kunnen zien? Willen we daarom altijd een schuldige aanwijzen? Zelfs voor natuurrampen, ongeneeslijke ziektes, epidemieën of domweg domme pech?

En zijn we daarom zo cynisch en somber in dit veilige, vredige landje waar de kranten bol staan van een mindering op de aftrekbaarheid van hypotheekrente, terwijl elders in de wereld mensen alles over hebben voor een handje rijst?
Klagen, zeuren, beschuldigen.
En wachten totdat 'ze' iets doen.
In plaats van zelf iets doen, de dag plukken, onze zegeningen tellen.

Daarom komen we nooit uit de crisis. Daarom leggen we het af tegen landen waar mensen hun lot in eigen hand nemen, niet jammeren, en gewoon hard werken.

We zijn verwende, volgevreten, jengelende kinderen die zich altijd tekort gedaan voelen.
Niet echt wat een land nodig heeft om uit een crisis te komen.
De echte crisis is geen economische maar een morele crisis.



21 november 2012
Loes Gouweloos