Sprookjesprinses

"Prinses Beatrix heeft haar jukbeen gebroken na een onfortuinlijke val in huiselijke kring", zo meldt de Rijksvoorlichtingsdienst.
Over het algemeen is het taalgebruik van deze wat mysterieuze organisatie weliswaar zwaar koninklijk omfloerst, maar wel altijd even onberispelijk als het orkaanbestendige kapsel van dezelfde Prinses Beatrix. Maar de Koninklijke Smak heeft kennelijk zo'n schok teweeg gebracht dat men nu twee standaard Rijksvoorlichtingsdienstuitdrukkingen met elkaar heeft verward:
Op 31 januari pleegt de voormalige vorstin haar verjaardag te vieren in huiselijke kring. Dat wil zeggen: gezellig onder de slingers, met een kopje koffie en een moorkop, omgeven door haar talloze nakomelingen.
Maar een val maak je niet in huiselijke kring, dat doe je gewoon in huis. En bijna nooit te midden van je met papieren mutsen en roltongen getooide familieleden. Nee, je valt op een doodgewone donderdagmiddag, onverwacht, als je alleen thuis bent, meestal bij een alledaagse beweging of bezigheid. En die val in huis is niet onfortuinlijk - alsof een val ooit fortuinlijk kan zijn ("Hé, ik ben gisteren toch zo heerlijk gevallen! Moet jij ook eens proberen."). Een val is een val, alleen de afloop was – in dit geval - onfortuinlijk.

Maar afgezien van de taalfoutjes, prikkelt deze mededeling de fantasie, juist omdat hij zo vaag is.
Wat is er nu precies gebeurd? Heeft Beatrix bij het beeldhouwen een rondvliegend stuk speksteen tegen haar wang gekregen? Heeft ze op een wiebelig laddertje gestaan om een kapotte lamp te vervangen in een van de paleiselijke kroonluchters? Wilde ze nu eens lekker stevig de bovenste plank afstoffen van haar metershoge Rococo-boekenkast en is ze ten gevolge van haar multifocale brillenglazen half naast haar opstappertje gestapt? Is ze gestruikeld over een Perzisch tapijtje en onfortuinlijkerwijs met haar jukbeen op de punt van een slagtand gevallen van een van de vele jachttrofeeën van haar vader? Of moest ze weer zo nodig op haar afgesleten, maar o zo lekker zittende geruite sloffen lopen na de zoveelste koninklijke verplichting op knellende pumps, en is ze dientengevolge door haar enkel gezwikt en onfortuinlijk geland op een antiek Spaans kastje - geschenk van haar goede vriend Koning Carlos?
We weten het niet, dit soort intieme details betreffende de koninklijke familie gaat ons niets aan. Maar juist door de geheimzinnigheid waarmee ze omgeven zijn, zijn ze zo fascinerend.

Zo vraag ik me ook regelmatig af, als ik Beatrix of Maxima een lint zie doorknippen of met een bevroren glimlach op een feestelijke openingsknop zie drukken, waarom ze daarbij een tas aan hun arm dragen. Kunnen ze die niet even afgeven aan een van de talloze kleurloze hofdames die ook altijd zo opvallend onopvallend hun boeketten in ontvangst nemen?
Trouwens, waarom heeft onze geliefde ex-vorstin überhaupt een tas bij zich? Wat zit daarin? De sleutel van het paleis? Die past ook wel in haar zak, zou je zeggen. Evenals een zakdoek. En verder heeft ze toch niets nodig? Haar rijbewijs kan ze thuislaten: ze heeft een chauffeur. Geld heeft ze niet nodig: ze hoeft geen entree te betalen als ze de nieuwste attractie in de Efteling komt openen. En haar smartphone neemt ze al helemaal niet mee: stel je voor dat ze, tussen het lintknippen en champagne drinken door, plotseling haar telefoontje tevoorschijn haalt. Dat zou tot de wildste speculaties leiden. Wie moet ze op dit moment zo nodig bellen? En waarom? ("Ja, met mij. Ik ben hier goddank bijna klaar, zet de kaviaar maar alvast in de magnetron"). Wil ze haar lintknipmoment op haar Facebook-tijdlijn zetten? Of speelt ze Angry Birds?
Nee, nergens voor nodig, zo'n tas.

Of misschien toch wel: juist omdat hij geen praktisch nut heeft, draagt hij bij aan de geheimzinnigheid die de koninklijke familie omgeeft. Als we alles van De Familie - zoals zij zichzelf graag noemen - zouden weten, zouden ze niet meer boeiend zijn. Dan verliezen zowel de keizer als de prinses hun kleren en is het sprookje uit waarin nog altijd 90% van de Nederlandse bevolking zo graag wil geloven.
Daarom is het maar goed dat we niet weten hoe Prinses Beatrix is gevallen, hoe hard ze heeft geschreeuwd, wie haar heeft gevonden, en of ze haar stofdoek nog in haar hand had.
Alles wat we willen weten is dat ze spoedig herstelt en over een paar weken weer onverschrokken glimlachend haar werkzaamheden zal hervatten.

Loes  Gouweloos
september 2013